"Öğreniyor, üretiyor, paylaşıyorum." Bu üç kelimeyi kendime slogan yaptım; ama itiraf etmem gerek, üçü eşit zorlukta değil. En zoru sonuncusu. Çünkü paylaşmak, henüz tam hâkim olmadığınız bir şeyi herkesin önünde söylemeyi göze almak demek.
01Uzmanlığı beklemek
Çoğu insan paylaşmaya başlamak için uzmanlaşmayı bekliyor. Sorun şu ki uzmanlık bir varış noktası değil; yaklaştıkça uzaklaşan bir ufuk. Bekledikçe çıta yükseliyor ve sonuçta hiçbir şey paylaşılmıyor. Oysa bir konuyu öğrenirken alınan dağınık not, on yıl sonra yazılacak kusursuz makaleden daha çok kişiye ulaşıyor. Nedeni basit: var.
02Yeni öğrenenin avantajı
Yeni öğrenen kişinin gözden kaçan bir avantajı var: yeni öğrenecek olanın sorularını hatırlıyor. Uzman bunları çoktan unutmuş durumda; ona her şey "bariz" geliyor. Sizin "bunu zaten herkes biliyordur" diye paylaşmadığınız şey, yolda iki adım arkanızda olan biri için tam da aradığı açıklama.
03Kayıt altında yanılmak
Herkesin önünde öğrenmenin gerçek bedeli, yanılgıların da herkesin önünde olması. Bununla barışmanın tek yolunu buldum: yanılgıyı utanç hanesinden çıkarıp veri hanesine yazmak. Açıkça düzeltilen bir hata, çoğu zaman içeriğin kendisinden daha öğretici; hem okuyan için, hem yazan için. Ve beklenenin aksine güveni azaltmıyor; artırıyor. İnsanlar hatasızlığa değil, dürüstlüğe güveniyor.
Bu site ve kanallarım bu fikrin üzerine kurulu. Burada bitmiş işler kadar bitmemiş düşünceler de olacak. Bunu bir özür olarak değil, yöntemin kendisi olarak yazıyorum.
